Ajmarowie

Ajmarowie – wielka indiańska grupa etnicza z Ameryki Południowej, żyjąca na rozległym, wietrznym płaskowyżu zwanym Altiplano Titicaca w środkowych Andach, w południowej części Peru i Boliwii. Mówią językami z grupy ajmarskiej. W czasach kolonialnych dzielili się na plemiona: Canchi, Colla, Lupaca, Collagua, Ubina, Pacasa, Caranga, Charca, Quillaca, Omasuyo i Collahuaya. W czasach prekolumbijskich język ajmarskim posługiwano się także w południowej części Boliwii, północnym Chile i południowym Peru. Ajmarowie z Peru, Boliwii i przzylegających do nich terenów Argentyny liczyli w połowie lat siedemdziesiątych XX wieku od 1,5 do 2 milionów osób. Ajmarowie utrzymują się z kopieniactwa i hodowli, żyją na ubogich glebach w surowym klimacie. Na pastwiskach porośniętych wysokogórską trawą trzymają stada lam i alpak. Uprawiają głównie: ziemniaki, oca, ullucu, quinoa, kukurydzę, fasolę, jęczmień i pszenicę. Łowią ryby w rzekach i na jeziorach Titicaca, gdzie konstruują tratwy z trzciny totora. Ajmarowie przed podbojem Inków, byli zorganizowani w kilka niezależnych państw. Do najważniejszych wśród nich należały państwa grup Colla i Lupaca. Około 1430 władca Inków, Viracocha Inca, rozpoczął podbój ziem na południe od stolicy swego kraju – Cuzco.